
Er was me gevraagd om een reflectie
op de verklarende analyse te delen
Wat op zich al een uitdaging bleek
omdat er niet één versie van is, maar vele.
Ik heb natuurlijk rondgevraagd
maar nauwelijks jongeren gevonden,
die "de verklarende analyse" kenden
en me er iets over vertellen konden.
Dus toen heb ik zelf een van de digitale verwerkingstools doorgenomen,
heb ik het 7 factorenmodel ingevuld
en kon ik maar tot één conclusie komen.
Wat een bruikbaar ding
Fijn dat er ruimte is voor ieders perspectief
er naar klachten en wensen wordt gekeken
én mooi vormgegeven, lekker creatief.
Er mogen misschien nog wat kleine dingen aangepast
onder andere omdat het antwoord op
"mijn eerdere hulpverlening" niet in die twee vakjes past.
En het kan zijn dat ik het anders interpreteer
maar "een aanmeldreden top 3"
klinkt wel erg vrolijk in m'n oren
of is dat dan weer omgekeerde psychologie.
Er wordt eerst een klachteninventarisatie gemaakt, waar ook wensen in worden beschreven.
Klachteninventarisatie... dat zou ik dan een andere naam geven.
En de titel "professionele probleemverheldering"
is eigenlijk het duur verwoorden van het maken van een samenvatting.
Omdat ik ook wat onderzoek had gedaan begreep ik dat die 1e tot en met de 3e redeneerlijn
dus onderdeel van "deskundig redeneren" zijn.
Waarbij ik me afvroeg welke titel we de redenaties van ouders en jongeren geven
aangezien ik zo denk dat zij ook wel wat verbanden zien m.b.t. hun eigen leven.
Maar al met al volgens mij een fijne overzichtelijke tool
en toch bleef daar een klein
heel klein onbestemd gevoel.
Eerlijk, ik wil echt niet komen
met mitsen en maren
ik kreeg alleen heel sterk de neiging
het fenomeen "verklarende analyse" te verklaren
Want ja, het is een fijne bruikbare tool,
al is dat wat er in staat niet heel nieuw voor mijn gevoel.
Wel interessant dat er zoveel aandacht voor is:
Praatplaten, tutorials, geaccrediteerde trainingen, bijeenkomst van het BREN.
Dat is niet mis.
Het is fijn dat hierdoor iedereen ongeveer dezelfde onderwerpen beschrijft
Maar als ik een suggestie mag doen:
er is iets wat naar mijn mening
te weinig aandacht krijgt.
Iets wat nog zwaarder, dan het inzetten van de juiste tool, meetelt,
namelijk, de manier waarop je je als hulpverlener opstelt.
We weten allemaal dat het succes van een samenwerking
voor een groot deel wordt bepaald
door de onderlinge relatie.
Dus vrij vertaald:
Goed willen samenwerken begint bij
een relatie met een jongere, ouders en het gezin opbouwen
de tijd nemen, je openstellen en zo werken aan vertrouwen
Zodat ieder zich durft te uiten
Het gaat om gelijkwaardig zijn
En zien we de ander als volwaardig
of houden we iemand onbedoeld klein.
En dat zit hem dus ook in de woorden die we gebruiken,
Het zit in lichaamshouding en -taal
in woordkeuze, want hoe onbedoeld ook,
die vertelt soms een eigen verhaal.
Volgens mij helpt het om je steeds af te vragen
'wat als dit tegen mij zou worden gezegd'
Voel ik me dan gehoord en gelijkwaardig?
Voelt het fijn of toch niet echt?
Hoe goed iemand binnen diens omgeving past wordt omschreven met Goodness of fitt
Dat klinkt voor mij wat hip en alsof er een waardeoordeel aan zit
Want ben ik goed genoeg, ben ik goed passend
Ik snap dat dat zo niet is bedoeld,
maar op zich niet vreemd dat dat wel zo kan worden gevoeld.
En ik vraag u: "Bij classificatie is benoemd op grond van welke criteria deze is toegekend (onderkennende hypothese) en zijn er afgetoetste alternatieve classificaties"
Nog eens: "onderkende hypothese en zijn er
afgetoetste alternatieve classificaties"
Wordt u nou blij als u die zin leest?
Bij mij zou het hooguit leiden tot frustraties.
Dus ik hoop dat we allemaal
wat kunnen letten op onze houding en taal
Want uiteindelijk gaat het niet om grote woorden en dure termen
Het gaat over de gezinnen waar je je als hulpverlener over mag ontfermen.
Hulpverlenen is al uitdagend genoeg
denk ik, voor ons allemaal
Laten we het niet nog ingewikkelder maken met moeilijke taal.
En als ik dan toch poog de verklarende analyse te verklaren:
ik denk dat hulpverleners ontzettend hun best doen
en soms iets soortgelijks als jongeren ouders en gezinnen ervaren.
Soms wat herhaling en bevestiging nodig hebben van dat wat ze al aan het doen zijn
Wat houvast, een tool krijgen is voor ieder fijn.
Dus laten we hier vandaag mee bezig gaan
en ons vooral blijven herinneren waar het mee valt of staat
Houding, goede samenwerking en gelijkwaardigheid
Want dat is waar het echt om gaat.
Wil je op de hoogte blijven of de nieuwsbrief ontvangen? Meld je dan aan via keet.aanpakzh@gmail.com.